اساس طراحی نمای ساختمان بر پایه استفاده از حرکات افقی به جای خطوط عمودی ممتد می باشد که الگوی بسیاری از بناهای امروزی شده است و براساس سبک معماری نئوکلاسیک می باشد و سنخیتی با معماری بومی و منطقه ای شمیران ندارد. حرکت های افقی شکل دهنده نما براساس الگوی گسترش بناهای شمیران در نظر گرفته شده است که الگوی پایدار در شکل گیری خانه های کوهپایه ای و کوهستانی در این منطقه است. گسترش این الگو به صورت پله ای در دامنه کوه ادامه می یابد و نوعی هماهنگی با محیط و زمینه ایجاد می نماید که نتیجه آن هماهنگی و تعامل با بستر طرح می باشد.

       بکارگیری قاب های افقی به صورت غیر منظم در طبقات به منظور ایجاد پویایی و عدم یکنواختی تعبیه گردیده است، و همچنین به ایجاد جذابیت بصری و شکست تکرار منجر شده است.

       اساس انتخاب نوع مصالح بر پایه هماهنگی با اقلیم و نیز هماهنگی مصالح در کنار هم می باشد. بهره گیری از رنگ های هم خانواده و گرم برای ایجاد حس آسایش مورد توجه قرار گرفته است.

       در تمامی بالکن های موجود در واحدهای مسکونی، فضایی برای گلدان و پرورش گیاهان آپارتمانی تعبیه گردیده است که موجب جذابیت بخشیدن به نما می باشد و برای ساکنین ایجاد پویایی می نماید. همچنین فضای بام به صورت بام سبز طراحی شده است تا ساکنین از حداکثر پتانسیل های منطقه برخوردار گردند.

       استفاده از متریال متفاوت (سنگ قرمز قیچی) در پایه ساختمان موجب شده است پایه ساختمان از بدنه مجزا شود و به کوتاه تر شدن و انسانی تر شدن ساختمان کمک کرده است.