از ویژگی های بارز معماری امروز، رنگارنگی غیر هارمونیک ساختمان ها در کنار یکدیگر می باشد. این موضوع در جداره های شهری به وضوح قابل دریافت می باشد. علت آن که چرا سبک های معماری امروز و پرطرفدار شهر تهران بسمت استفاده از عناصر پست مدرن معماری نئوکلاسیک غربی رفته است را نمی توان به راحتی ریشه یابی کرد؛ ولی می توان این ادعا را داشت که طراحان از نقش کلیدی در این باره برخوردارند که بایستی مورد واکاوی قرار گیرد. از نظر طراح تقلید از عناصر معماری بومی بسیار مقبول تر از عناصر معماری غربی می باشد که امروزه در بسیاری از آن جوامع منسوخ شده است.

       شاید اساس شکل گیری طرح پیش رو، یک ساختمان مسکونی دارای یک الگوی خارق العاده و یک نوآوری نباشد؛ ولی می توان ادعا کرد که طرحی است با الگوی معماری یک قرن اخیر در تهران؛ و از نگاه پست مدرن ایرانی در شکل گیری این طرح استفاده شده است. اگرچه در طراحی امروز آپارتمان های بلندمرتبه به واسطه ضرورت بکارگیری ضوابط و مقررات مرسوم، استفاده از عناصر معماری همچون هشتی، دالان، ایوان، سرسرا، حوضخانه و... مقدور نمی باشد، لیکن می توان از مفاهیم پایه معماری ایران همچون درونگرایی، خودبسندگی، مردم واری و سادگی در قالب گذاره های سمبلیک استفاده نماییم.

       در این طرح سعی بر آن شده تا با بهره گیری از چندین ساختمان که از نظر طراح ویژگی های قابل توجه داشته اند مورد بررسی و از آن ها الگوبرداری شود. طرح موجود حاصل یک نگاه پست مدرن با توجه به زمینه شهر تهران می باشد.

       مهمترین ویژگی های این نما:

- حفظ سادگی در طراحی نما
- استفاده از بافت های مختلف یک متریال بجای استفاده از چندین متریال
- توجه به اصول و الگوهای طراحی نما در دهه های گذشته منطقه شمیران
- توجه به طراحی اقلیمی با بکارگیری سایبان و تابش گیر
- ایجاد تعادل بصری با استفاده از خطوط عمودی و افقی در نما